Hyper Baroque

Sanatçı ve zanaatkâr, kuyumcu ve dantelci, Doğa her barok ifadenin anını verimlilik ve ekonomi anıyla dengeler. Genellikle, aslında, çelişkiler çiftler halinde gelir. Örneğin, deniz kabuğu gibi görünen radyolarianları ele alalım. Bunlar, geniş jeolojik yaş ve çeşitliliğe sahip mikroskobik deniz canlılarıdır ve ince geometrileri iskeletlerinin kusursuz radyal simetrisini güçlendirmek için hizmet eder. Bu canlıların cam gibi dikenleri, şeritleri ve kafesleri, çubukları, kirişleri, delikleri ve plakaları kumdan yapılmıştır. Her biri, tek bir sonu olmayan, hem esnek hem de kararlı görünen bir dokuya dokunan, mikroskobik olarak tekrarlanan bireysel parçalardan oluşan bir anatomiyle işlenmiştir. Aslında, radyolarianlar yüz milyonlarca yıl boyunca hayatta kalmış ve o kadar coşkulu bir çeşitlilikte evrimleşmişlerdir ki, aynı zamanda epokal zamanın geçişinin işaretleyicileri haline gelmişlerdir; insanların yalnızca sonsuzluk olarak hayal edebileceği ölçülerde. Arman Suciyan, HyperBaroque koleksiyonunda bu temalar üzerinde çalışıyor. Suciyan’ın kuyumculuk tasarımı ve zanaatına heykelsi yaklaşımının, bu sefer Alman zoolog Ernst Haeckel’in gravür illüstrasyonlarından ve Alman matematikçi Frederic Möbius’un hayal ettiği Möbius şeridinden ilham alması şaşırtıcı değil. Radyolarianların genellikle mikroskobik olan yapısını insan gözüne görünür hale getirerek, Suciyan bize Haeckel’in bir zamanlar yazdığı gibi, “insanın doğanın üstünde değil, doğanın içinde olduğunu” hatırlatıyor. HyperBaroque yüzükleri, küpeleri, kol düğmeleri ve kolyeleri karmaşıklık ve indirgenemezlik arasında bir denge kurar. Sonsuz bağlantıyı tasvir eder, zamanın ölçülemez ölçeğini somutlaştırır ve bölünemez bir çeşitliliği kutlar.